Metroidvania, w której jesteś potworem
Carrion, opracowany przez Phobia Game Studio na PlayStation 4, stawia gracza w roli amorficznego organizmu uciekającego z wysokospecjalistycznego obiektu badawczego. Gra kładzie nacisk na ruch tentakli oparty na fizyce oraz konsumpcję biomasy, aby rosnąć, ewoluować i odblokowywać umiejętności w powiązanych poziomach. Miesza ewolucyjne ulepszenia, proceduralną animację i zagadki środowiskowe, które blokują postęp. Fani akcyjnej eksploracji Metroidvania, którzy cenią krótkie, mechanicznie napędzane sesje horroru, stanowią główną publiczność dla tego tytułu.
Gra przekształca Metroidvanię w odwróconą pętlę horroru akcji
Grając jako drapieżnik, zmienia się zwykły scenariusz przetrwania. Zamiast się ukrywać, gracz przemyka przez połączone laboratorium, łamiąc zabezpieczenia i polując na badaczy, aby odzyskać biomasy. Główna pętla łączy oparte na fizyce poruszanie się z karmieniem, aby zwiększyć masę i uzyskać dostęp do nowych obszarów, więc eksploracja odczytywana jest jako agresja, a nie ucieczka. Ta zmiana ról przesuwa motywację gracza w kierunku kontroli terytorialnej wewnątrz obiektu.
Projekt koncentruje się na progresji solo i celowym ograniczaniu umiejętności
Postęp zależy od znajdowania ulepszeń genetycznych i planowania tras. Ulepszenia pochodzą z włamań do zbiorników zabezpieczających i konsumowania materiału genetycznego, a gra wykorzystuje dynamiczny mechanizm masy, więc dostępne umiejętności zmieniają się wraz z biomasą. Gracze muszą zdobyć konkretne formy, aby ominąć przeszkody, co zachęca do celowych powrotów do wcześniej niedostępnych pomieszczeń, a nie bezcelowego grindowania.
Sztuka pikselowa i proceduralny ruch tworzą wyraźną fizyczną obecność
Wizualizacje i animacja sprzedają ciężar i groźbę stworzenia. Wysokiej jakości sztuka pikselowa łączy się z proceduralną animacją macki, aby sprawić, że pełzanie, chwytanie i poruszanie się po suficie wydaje się namacalne. Ruch oparty na fizyce umożliwia nawigację w wentylacji i przyleganie do sufitu, co przekłada się na namacalne spotkania podczas chwytania lub eliminacji wrogów. Efekt podkreśla bliskie, visceralne starcia ponad spektaklem.
Progresja nagradza eksperymentowanie, kształtując jednocześnie trasy eksploracji
Umiejętności zmieniają sposób, w jaki rozwijają się zagadki i walki. Cechy genetyczne, takie jak niewidzialność, kontrola umysłu i ataki sieciowe, zmieniają podejścia do walk i przeszkód, zachęcając graczy do mieszania form. Systemy bezpieczeństwa środowiskowego wymagają konkretnych rozwiązań, a dynamiczny system masy wymusza taktyczne decyzje o tym, kiedy konsumować lub zrzucać biomasę, co kształtuje trasy, którymi gracze podążają przez obiekt.
Podsumowując, zwarta, mechanicznie skoncentrowana doświadczenie horroru z zastrzeżeniem nawigacyjnym
Gra zdobyła ogólnie pozytywne recenzje i odpowiada graczom poszukującym krótkich, mechanicznie nowatorskich sesji horroru, a nie rozległych kampanii. Średnie główne przejścia trwają około 4 do 6 godzin, co pasuje do skoncentrowanych sesji. Nawigacja bez tradycyjnej mapy w grze może frustrować graczy skoncentrowanych na eksploracji. Dla tych, którzy cenią nowatorstwo mechaniczne ponad przedłużoną długość, tytuł nagradza staranne eksperymentowanie i uwagę na ruch.
